Grondstof voor energieproductie

 Wanneer suikerbieten gerooid zijn, kunnen ze ofwel naar de suikerfabriek getransporteerd worden ofwel naar biogasinstallatie. In het suikerfabriek vindt de extractie van suiker plaats en worden er tal van nevenproducten gemaakt. Uit het suikersap, met daarin gekristalliseerd suiker, kan men enerzijds door centrifugeren de kristallen trachten te scheiden van de suikerstroop zodat er een minderwaardige, zoete stroop overblijft: melasse. Daarnaast kan het suikersap ook gebruikt worden voor de productie van bio-ethanol. Tijdens de productie van bio-ethanol worden de suikers gefermenteerd. Per hectare kan zo’n 5000 à 6000 liter bio-ethanol per jaar geproduceerd worden. Uit de restproducten van de suikerextractie (bagasse, melasse en pulp) kan bovendien cellulose-ethanol gefermenteerd worden. Voor suikerbieten als grondstof voor de vergister is momenteel bijzonder veel aandacht in Duitsland. Hiervoor zijn er meerdere oorzaken en deze zijn voornamelijk te wijten aan de uitzonderlijke eigenschappen van suikerbieten. Suikerbieten hebben namelijk een enorme energiepotentie per hectare. Suikerbieten hebben het potentieel 1,5 keer zoveel energie op te wekken als energiemaïs per hectare. Daarnaast zijn suikerbieten zeer snel vergistbaar. De biogasproductie per hectare is voor suikerbieten het hoogste in vergelijking met de andere traditionele landbouwgewassen.